Brigsby Bear

Αυτό που πάντα με τραβούσε με τις ταινίες σαν το BRIGSBY BEAR είναι πως όταν καθίσεις να δεις κάτι για το οποίο δεν εχεις ιδέα τι πραγματεύεται η έκπληξη και η ευχαρίστηση που μπορεί να σου προσφέρει πολλές φορές σκάει σαν βόμβα μέσα στο κεφάλι σου, ξεπερνώντας κατά πολύ κάθε προσδοκία που είχες εξαρχής για την ταινία. Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει παρά μόνο με ελάχιστες ταινίες  κάθε χρόνο.

Gerald's Game

Αν υπάρχει ακόμα κανείς που δεν το πρόσεξε, το 2017 ο Stephen King είχε την τιμητική του. Μεταφορές των ιστοριών του στον κινηματογράφο, σε σειρές, σε μίνι σειρές και γενικά παντού. Και ενώ μπορεί το IT και το THE DARK TOWER να είναι οι δυο πιο διάσημες από αυτές, φαίνεται πως τα πολύ καλά διαμάντια βρίσκονται αλλού. Ο Mike Flanagan, σκηνοθέτης του περσινού, πολύ δυνατού HUSH επιλέγει να μεταφέρει ένα από τα όχι και τόσο γνωστά βιβλία του συγγραφέα και το αποτέλεσμα ξαφνιάζει ευχάριστα κάθε απροετοίμαστο θεατή.

Blade Runner 2049

35 χρόνια μετά την εμφάνιση του το πρώτο BLADE RUNNER μοιάζει σαν μια πρωτότυπη εφεύρεση την οποία το Χόλιγουντ ακόμα πασχίζει να ξεπεράσει. Αυτή την φορά όμως ο Ridley Scott θα κρατήσει τον συμβουλευτικό ρόλο του παραγωγού και θα αφήσει ένα νέο ταλέντο να εξελίξει το δημιούργημα του. Το όνομα αυτού; Denis Villeneuve. Ένας σκηνοθέτης ο οποίος διατηρεί ένα σερί άψογων ταινιών μέσα από τις οποίες συνεχώς εξελίσσεται. Έχει καταφέρει όμως να σηκώσει το μεγάλο βάρος της πρώτης ταινίας με την δική του άποψη πάνω στον όμορφο κόσμο που φτιάχτηκε πριν από 35 χρόνια και αγαπήθηκε τόσο;

It

Το IT αποτελεί την δεύτερη μεταφορά βιβλίου του Shephen King σε ταινία μεγάλης παραγωγής για φέτος. Αν και το βιβλίο έχει γραφτεί πριν από περίπου 30 χρόνια, η στιγμή για ένα δεύτερο ταξίδι στην συγκεκριμένη ιστορία μοιάζει καταλληλότερη από ποτέ. Κυρίως χάρη στις τηλεοπτικές σειρές, η 80's ποπ κουλτούρα είναι ξανά της μόδας για τα καλά. Όλα αυτά που άρχιζαν να παλιώνουν μέσα μας είναι και πάλι καινούργια. Ειδικά αυτά που θυμίζουν τις ταινίες της παιδικής μας ηλικίας. Το μεγαλύτερο όμως στοίχημα βρίσκεται στο αν κατάφερε τελικά η καινούργια ταινία να φέρει τον ενθουσιασμό που είχε φέρει η προηγούμενη και αν φυσικά ο καινούργιος Pennywise κλόουν είναι το πετυχημένος με αυτόν του Tim Carry το 1990.

The Big Sick

Μετά από ένα αρκετά μεγάλο σερί πολύ καλών αλλά όχι και τόσο εύθυμων ταινιών, ήρθε επιτέλους η σειρά για κάτι ευχάριστο. Όπως τα περισσότερα αγοράκια, έτσι και εγώ δεν ανέπτυξα ποτέ κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια στις ρομαντικές κωμωδίες (ή αλλιώς rom-coms). Παρόλα αυτά, το THE BIG SICK είναι ίσως μια από τις 2-3 ταινίες που θα βγουν μέσα στην χρονιά και θα κρατήσουν το είδος ζωντανό και φρέσκο για τους λάτρεις. Και επειδή μια καλή ταινία είναι μια καλή ταινία όποιο θέμα και αν πραγματεύεται, όφειλα να συστήσω και τη συγκεκριμένη.

It Comes at Night

Μια ταινία σαν το IT COMES AT NIGHT ανήκει στην κατηγορία των ταινιών τρόμου που δυστυχώς βλέπουμε μόνο 2-3 από αυτές κάθε χρόνο οι οποίες έχουν να πουν κάτι παραπάνω από το προφανές ή από αυτό που ίσως σε προϊδεάζει ο τίτλος. Όσοι λοιπόν περιμένετε να δείτε τρομακτικά πλάσματα μέσα στην νύχτα και πτώματα να πετάγονται αριστερά και δεξιά μάλλον θα απογοητευτείτε. Οι πιο υπομονετικοί θα ανταμειφθείτε με μια καλοφτιαγμένη, στοιχειωτική ιστορία τρόμου.

Dunkirk

Γενικά είμαι της άποψης ότι οποιαδήποτε ταινία (ανεξαρτήτου θέματος) σου τραβήξει το ενδιαφέρον και παίζεται στον κινηματογράφο, πρέπει να την δεις εκεί. Εφόσον μπορείς φυσικά. Ακόμα και αν η ταινία δεν έχει να δώσει αυτό "το κάτι" παραπάνω, η απομόνωση της σκοτεινής αίθουσας αυξάνει πάντα την αφοσίωση και την εκτίμηση που θα δώσεις σε μια αντίστοιχη, οικιακή προβολή. Κάτι που φυσικά ισχύει δυο φορές παραπάνω αν τυχαίνει να βλέπεις κάποια από τις ταινίες του Christopher Nolan ο οποίος φαίνεται να τιμωρεί κατά κάποιον τρόπο όλους όσους επιλέγουν κάτι λιγότερο από τον κινηματογράφο για να δουν τις ταινίες του.

Baby Driver

Μια ταινία του σκηνοθέτη Edgar Wright ξεχωρίζει εύκολα από το μοναδικό στιλ και την ενέργεια που συνοδεύει όλες τις δουλειές του σκηνοθέτη. Έντονα χρώματα, εφευρετικό μοντάζ, έξυπνα αστεία και φυσικά εκπληκτική μουσική. Το BABY DRIVER ήτανε μια ταινία που περίμενα καιρό να δω και μάλιστα μέσα σε ένα καλοκαίρι γεμάτο από ταινίες που βλέπεις εύκολα αλλά ξεχνάς τα ίδιο εύκολα (με ελάχιστες εξαιρέσεις φυσικά).

Wind River

Έχοντας γράψει ήδη δυο καταπληκτικά σενάρια για το SICARIO και το HELL OR HIGH WATER, o Taylor Sheridan αυτή την φορά αναλαμβάνει ο ίδιος την σκηνοθεσία και έτσι εγώ δεν χρειάστηκε καν να δω κάποιο τρέιλερ για να με πείσει. Περιμένοντας υπομονετικά να κυκλοφορήσει σε dvd, ο κινηματογράφος της περιοχής μας με εξέπληξε βάζοντας την στο πρόγραμμα. Μπόρεσε όμως τελικά το WIND RIVER να σταθεί επάξια ανάμεσα στις δυο προηγούμενες επιτυχίες του;

War for the Planet of the Apes

Όταν το 2011 μια νέα σειρά ταινιών Planet of the Apes ξεκινούσε, δεν είχα ιδέα πόσο όμορφα τελικά θα εξελίσσονταν. Οι τρεις ταινίες αποτελούν ένα σύγχρονο remake αλλά και ένα καλογραμμένο prequel τις παλιάς σειράς των πέντε ταινιών που έμειναν ως κλασσικές από την δεκαετία του '60. Η τρίτη συνέχεια εξελίσσει φανταστικά μερικούς ήδη αγαπητούς χαρακτήρες και μας δείχνει πως πρέπει να γίνεται ένα απολαυστικό μπλοκμπαστερ.

Free Fire

Μετά το πολύ υποτιμημένο κατά την γνώμη μου HIGH RISE πριν από δυο χρόνια, ο σκηνοθέτης Ben Wheatley επιστρέφει με κάτι πολύ διαφορετικό. Για όσους νόμιζαν πως το HIGH RISE περιείχε πολλά "σοφιστικέ" μηνύματα, το FREE FIRE γυρίστηκε για να ευχαριστήσει με την απλή και ωμή διασκέδαση που προσφέρει, όντας μια ταινία στο αντίθετο άκρο. 90 λεπτά  σχεδόν ασταμάτητης αδρεναλίνης, δράσης και κωμωδίας μέσα από ένα κάπως τραβηγμένο πιστολίδι.

Okja

Ένα πράγμα που πάντα με ευχαριστούσε σε συγκεκριμένους σκηνοθέτες και ηθοποιούς, ήταν η ικανότητα να ελίσσονται μεταξύ διαφορετικών θεμάτων και να  επαληθεύω πως δεν υπάρχει περιορισμός στη φαντασία του κάθε δημιουργού. Ένας τέτοιος δημιουργός είναι και ο σκηνοθέτης Joon-ho Bong. Το 2014 το θρίλερ επιστημονικής φαντασίας SNOWPIERCER αποτέλεσε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη ενώ φέτος η καινούργια του ταινία "πηδάει" σε κάτι εντελώς διαφορετικό που είναι η ιστορία της σχέσης μεταξύ ενός παιδιού και του φανταστικού της κατοικίδιου.

The Lost City of Z

Το THE LOST CITY OF Z, είναι η τελευταία ταινία του σκηνοθέτη James Gray στην οποία πρωταγωνιστούν ο Charlie Hunnam, ο Robert Pattinson και ο νεαρός Tom Holland. Η ιστορία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν πριν από περίπου έναν αιώνα και αφορούν την ανακάλυψη μιας χαμένης πόλης του Αμαζονίου.

Berlin Syndrome

Πιο επίκαιρη από ποτέ, η ιστορία του BERLIN SYNDROME έρχεται για να προβληματίσει όλους όσους έχουν σκοπό να ταξιδέψουν μόνοι σε μια ξένη χώρα με σκοπό να βρουν τον εαυτό τους, το νόημα της ζωής και όλες τις απαντήσεις στα ψυχολογικά τους ερωτήματα. Μέσα σε ένα ονειρικό αλλά παράλληλα αληθινό σκηνικό, ο Αυστραλιανός σκηνοθέτης Cate Shortland μας αφηγείται μια ιστορία απαγωγής με φόντο την σκοτεινή πλευρά του σημερινού Βερολίνου.

David Lynch : The Art Life

Μπορεί σε ενα blog με προτάσεις ταινιών να μην έχω την δυνατότητα να δοξάσω αρκετά την καινούργια σεζόν του Twin Peaks, το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ όμως πιστεύω πως θα περάσει το μήνυμα...

Το David Lynch : The Art Life φαίνεται πως κουβαλάει μια παρόμοια ατμόσφαιρα με αυτή των ταινιών του Lynch. Ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Jon Nguyen, οντάς συνεργάτης του David Lynch εδώ και πολλά χρόνια, αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας αυτό το εγχείρημα. Επισκέπτεται τον γνωστό δημιουργό στο ατελιέ του στους λόφους του Hollywood και τον παρατηρεί όσο αυτός ασχολείται με τον καινούργιο του πίνακα και παίζει παράλληλα με την μικρή του κόρη.

RAW

Από το τρέιλερ και μόνο, το RAW ήταν μια ταινία που με είχε πείσει. Στην πρώτη μεγάλου μήκους δουλειά της, η σκηνοθέτης Julia Ducournau γράφει και σκηνοθετεί μια πανέμορφα αλλόκοτη ιστορία, σε έναν ΜΑΛΛΟΝ φανταστικό κόσμο που θα αποτελέσει τον υπέρτατο εχθρό για κάθε χορτοφάγο θεατή. Από την άλλη πάλι είναι κρίμα κάποιοι να στερηθούν μια καλή ταινία σαν αυτήν. Οπότε αν δεν έχετε πρόβλημα με λίγους κουβάδες αίματος και μερικές ωμές σκηνές τότε νομίζω πως θα ανταμειφθείτε.

Poesia Sin Fin (Endless Poetry)

Μέσα σε διάστημα λίγων ημερών, είχα την τύχη να παρακολουθήσω δημιουργίες από τους δυο αγαπημένους μου καλλιτέχνες που μάλιστα τα τελευταία χρονιά δεν ήμουν και πολύ σίγουρος αν ποτέ θα ξανάβλεπα κάτι νέο από αυτούς. Ο David Lynch με το πολυαγαπημένο Twin Peaks που τόσο πολύ περίμενα να ξαναδώ και ο Alejandro Jodorowsky με την συνέχεια της σουρεαλιστικής αυτοβιογραφίας του με τίτλο ENDLESS POETRY μετά από 20+ χρόνια απουσίας από τις ταινίες. Ευτυχώς αυτό το διάστημα είχα την ευκαιρία να απολαύσω ένα μεγάλο κομμάτι της ιδιοφυΐας του μέσα από τα πολλά κόμικ που κυκλοφόρησε ο ίδιος, βάζοντας μέσα πολλές από τις τρελές ιδέες του.

My Life as a Zucchini (Ma vie de Courgette)

Το MY LIFE AS A ZUCCHINI, είναι μια μικρή σε διάρκεια, stop-motion ταινιούλα από την Γαλλία και η πρώτη μεγάλου μήκους για τον σκηνοθέτη Claude Barras. To φιλμ πραγματεύεται την σκληρή ζωή μέσα από τα μάτια μιας παρέας μικρών ορφανών. Τα παιδιά αυτά θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν αρκετές "σκληρές αλήθειες". Ίσως περισσότερες για μια ταινία που φαινομενικά μοιάζει μια ταινία για παιδιά. Όμως αν τυχαίνει να θυμάστε έστω και λίγο τον τρόπο σκέψης στα παιδικά σας χρόνια τότε σίγουρα θα βρείτε αρκετά ενδιαφέρουσα την συγκεκριμένη προσέγγιση.

ELLE

Το ELLE, είναι η τελευταία ταινία του γνωστού σκηνοθέτη Paul Verhoeven και προβλήθηκε στις ελληνικές αίθουσες πριν από περίπου έξι μήνες. Αν και καθυστερημένα, χαίρομαι που τελικά κατάφερα να την δω και να ανακαλύψω ότι μετά από δέκα χρόνια απουσίας από τις ταινίες ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης δείχνει πως ο κάπως διεστραμμένος τρόπος σκέψης του παραμένει επίκαιρος όσα χρόνια και αν περάσουν. 

Patriots Day

Στην τρίτη συνεργασία μεταξύ του σκηνοθέτη Peter Berg και του Mark Wahlberg, έχουμε να κάνουμε με την μεταφορά/αναβίωση των τραγικών γεγονότων στην Βοστόνη πριν από τέσσερα χρόνια όπου κατά την διάρκεια του ετήσιου μαραθώνιου δρόμου εξερράγησαν δυο βόμβες μέσα στο πλήθος το οποίο ήταν συγκεντρωμένο για να αποθανατίσει τους δρομείς. Η ταινία διηγείται το συμβάν από την ημέρα της επίθεσης μέχρι και το τέλος του ανθρωποκυνηγητού το οποίο διήρκεσε σχεδόν πέντε ήμερες.