Into the Forest

Σε μια εποχή που τα σενάρια της καταστροφής του κόσμου μέσα από τις ταινίες έχουν εξαντλήσει πάρα πολλές ιδέες για το πως τελικά θα έφθανε το τέλος της ανθρωπότητας, τα τελευταία χρόνια οι δημιουργοί ταινιών έχουν μια τάση για πιο ρεαλιστικές ιστορίες. Ιστορίες που φαίνονται πιο οικείες στο κοινό αλλά και πιο πιθανές να συμβούν. Το Into the Forest είναι μια από αυτές. Αυτήν την φορά η κατάρρευση της κοινωνίας θα έρθει με κάτι απλό που όμως θα έφερνε το χάος στην σημερινή καθημερινότητα. Μια διακοπή ρεύματος.

Perfect Strangers (Perfetti Sconosciuti)

Νομίζω πως πλέον είναι ασφαλές να παραδεχτούμε όλοι πως με τον έναν η με τον άλλον τρόπο τα κινητά τηλέφωνα κρύβουν ένα κομμάτι από την καθημερινότητα και τα προσωπικά στοιχεία του καθενός. Ποτέ ξανά οι ζωές μας δεν υπήρξαν τόσο εκτεθειμένες στο ευρύ κοινό. Και μπορεί να μην ανήκουμε ανάμεσα στους αστέρες του Χόλιγουντ που έτσι και αποκαλυφθεί μια φωτογραφία τρέχουν να σώσουν την καριέρα τους αλλά έστω και για μια στιγμή όλοι είχαμε κάτι στο μικρο "κουτάκι" που το λέμε τηλέφωνο που δεν θέλαμε να αποκαλυφθεί. Αυτό σκέφτηκε μάλλον και ο Ιταλός σκηνοθέτης Paolo Genovese και αποφάσισε να γυρίσει το πολύ έξυπνο και επίκαιρο "Perfect Strangers".

April and the Extraordinary World (Avril et le monde truqué)

Είναι γνωστό πως η Γαλλία έχει μια παράδοση στις πρωτότυπες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Τον τελευταίο αιώνα μέσα από τις ταινίες, τα κόμικ και τα βιβλία, οι λάτρεις του είδους έχουν να θυμούνται αμέτρητα αριστουργήματα βγαλμένα από Γάλλους καλλιτέχνες. Βλέποντας το "April and the Extraordinary World", το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν : "ποιος είπε ότι δεν βγάζουν πλέον απίστευτα και πρωτότυπα animation επιστημονικής φαντασίας;". Σε σκηνοθεσία του Christian Desmares και Frank Ekinci, η ταινία αποτελεί μεταφορά της νουβέλας του γνωστού σχεδιαστή κομικ Jacques Tardi.

The Jungle Book

Ψάχνοντας μερικά στοιχεία για το πασίγνωστο βιβλίο "Το Βιβλίο της Ζούγκλας" ανακάλυψα πως αυτή η ταινία αποτελεί την 17η κινηματογραφική μεταφορά της ιστορίας σε ταινία (μετρώντας και τα καρτούν/animation). Με αυτό στο μυαλό, δεν είχα και μεγάλη διάθεση να δώσω μια ευκαιρία στην συγκεκριμένη ταινία. Ειδικά γνωρίζοντας πως είναι γυρισμένη εξολοκλήρου με ψηφιακά εφέ. Φυσικά το όνομα της Disney πίσω από μια τέτοια δουλειά σκέφτηκα πως μπορεί να εγγυάται ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα και έτσι την είδα. Έχω να πω λοιπόν πως είμαι χαρούμενος που έκανα λάθος.

A Hologram for the King

Κατά καιρούς, εμφανίζονται ταινίες που το πόστερ τους και μόνο ή ίσως και ο τίτλος της ταινίας μπορεί να σταθεί ως αφορμή για να αποφύγουμε μια αξιόλογη προσπάθεια. Συμβαίνει καμιά φορά σε όλους παρόλο που γνωρίζουμε πως είναι ο πλέον λάθος τρόπος για να κρίνεις μια ταινία. Αυτό ήταν για μένα και το Hologram for the King. Φυσικά η παρουσία του Tom Hanks βοηθάει πολύ μιας και συνεχίζει ακόμα να με εκπλήσσει μέσα από τους ρόλους του. Αυτήν την φορά μέσα από ένα κωμικό δράμα και την ιστορία ενός χαμένου χαρακτήρα που θα βρει τις απαντήσεις για τα προβλήματα της ζωής του στην έρημο της Σαουδικής Αραβίας.

Green Room

Μετά την ταινία-έκπληξη του 2014 "Blue Ruin", ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Jeremy Saulnier επιστρέφει με μια ακόμα πιο ωμή και αγωνιώδη ιστορία μέσα από το "Green Room". Μιας και το "Blue Ruin" μου έμεινε ως μια από τις καλύτερες ταινίες του 2014 δεν μπορούσα παρά να περιμένω με αγωνιά την επόμενη δουλειά του συγκεκριμένου σκηνοθέτη. Και δεν απογοητευτικά καθόλου! Αυτήν την φορά το σκηνικό αλλάζει και μας μεταφέρει σε μια πανκ ροκ συναυλία και σε ένα συγκρότημα που έτυχε να βρίσκεται στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή.

Sing Street

Ο σκηνοθέτης John Carey, έγινε γνωστός τα τελευταία χρόνια για την αγάπη που έβγαλε για την μουσική μέσα από τις ταινίες του. Τόσο με το οσκαρικό "Once" αλλά και με το "Begin Again" πριν από τρία χρόνια, εξερεύνησε τρόπους μέσα από τους οποίους μπορούμε να μεγαλώσουμε, να γιατρέψουμε την λύπη μας ή να επικοινωνήσουμε μέσα από την μουσική. Ο Ιρλανδός δημιουργός συνεχίζει αυτήν την φορά την αγάπη του και μέσα από την καινούργια του δουλειά, το "Sing Street". Με φόντο ένα μίζερο και γκριζωπό Δουβλίνο στα μισά της δεκαετίας του '80 βρίσκει την ευτυχία, την χαρά και τα χρώματα που θα ταίριαζαν μόνο σε ένα μουσικό βίντεο κλιπ της εποχής εκείνης και δίνει μια από τις πιο αισιόδοξες και ευχάριστες ταινίες της χρονιάς.

The Invitation

Μπορεί το πιο περίεργο και βαρετό δείπνο στο οποίο έχω παρευρεθεί εγώ και ίσως οι περισσότεροι να είχε απλά έναν τύπο που έκανε ασταμάτητα κρύα αστεία όλο το βράδυ, στον κινηματογραφικό όμως κόσμο αυτό δεν αποκλείει ότι μια πρόσκληση σε ένα "περίεργο" δείπνο δεν παραμένει ένα αγαπημένο κλισέ για ένα καλοφτιαγμένο θρίλερ. Αυτήν την φορά, η σκηνοθέτης Karyn Kusama φαίνεται πως είχε κάτι λίγο διαφορετικό στο μυαλό της. Το "The Invitation" είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου που με την αγωνία και την νευρικότητα που εκπέμπει, καταφέρνει να σε κρατήσει ανήσυχο για όσο χρειαστεί.

Everybody Wants Some!!

Πολλοί πιστεύανε πως το "Everybody Wants Some!!" θα είναι το "αδερφάκι"-sequel του "Dazed & Confused" σε σημείο που τελικά είναι γραμμένο ακόμα και πάνω στην αφίσα της ταινίας. Θεματικά τουλάχιστον είναι αλήθεια. Για όσους δεν έχουν ιδέα πιο είναι το "Dazed & Confused", είναι η ταινία-ορόσημο των 90's του σκηνοθέτη Richard Linklater η οποία μέχρι σήμερα είναι γνωστή για την αίσθηση φυσικότητας, ανεμελιάς και ευτυχίας που εμπνέει. 23 χρονιά μετά και έχοντας ασχοληθεί με αρκετά δραματικά αριστουργήματα στο ενδιάμεσο έχει ακόμα αυτό που χρειάζεται για να βγάλει μια εξίσου πετυχημένη κωμωδία με αυτές που συνήθιζε να κάνει πριν 20 χρόνια; 

A Bigger Splash

Η συγκεκριμένη ταινία αποτελεί την δεύτερη δουλειά μετά το δράμα-σήμα κατατεθέν του σκηνοθέτη Luca Guadagnino, "I Am Love". Αυτή την φόρα έχουμε να κάνουμε με μια νέο-νουάρ ιστορία μυστηρίου, με ένα καθηλωτικό καστ ηθοποιών και με φόντο έναν μικρο παράδεισο της μεσογείου κάπου στην νότια Ιταλία. Πλούσιο και φανταχτερό, ατμοσφαιρικό και αιφνίδιο, το "A Bigger Splash" δεν είναι η ταινία που καταλήγει εκεί που περιμένεις να καταλήξει, παρόλο που ο υπαινιγμός κινδύνου είναι αισθητός από τα πρώτα κιόλας λεπτά.

The Conjuring 2

Τρία χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο σκηνοθέτης James Wan (Saw, Insidious, The Conjuring) επανέφερε με το "The Conjuring" τις ταινίες τρόμου "παλιάς σχολής" στο προσκήνιο. Μετά από μια γρήγορη στάση στην μπλοκμπάστερ σειρά "Fast and the Furious" σκηνοθετώντας την εβδόμη συνέχεια, επιστρέφει στις ταινίες τρόμου και στην συνέχεια του "The Conjuring". Το σίκουελ της ταινίας αυτην την φορά περιλαμβάνει όλα όσα θα ζητούσε κανείς από μια πετυχημένη συνέχεια. Να είναι δηλαδή το ίδιο καλή με την πρώτη χωρίς να παραμένει "μια από τα ίδια".

High Rise

Το "High Rise", αποτελεί την κινηματογραφική μεταφορά της ομότιτλης νουβέλας του J.G. Ballard από τον σκηνοθέτη Ben Wheatley. Μια ταινία που από την πρώτη φορά που είδα το τρέιλερ περίμενα πως και πως. Είναι η ιστορία μιας κλειστής κοινωνίας ενός φουτουριστικού ουρανοξύστη που αν και προσφέρει μια ιδανική ζωή στους ενοίκους αυτοί ξαφνικά στρέφονται ο ένας ενάντια στον άλλον.

The Nice Guys

Πριν από περίπου 30 χρόνια, οι ταινίες που κατέκλυζαν τους κινηματογράφους και αποτελούσαν την μόδα της εποχής ήταν οι Buddy Cop ταινίες. Ιστορίες με αταίριαστα δίδυμα πρωταγωνιστών που για χάρη μιας υπόθεσης έπρεπε να αφήσουν τις διαφορές τους στην άκρη και να συνεργαστούν για το κοινό καλό. Μια μόδα ταινιών που διατηρήθηκε απτόητη καθ'όλη την διάρκεια των 80's και 90's αλλά και μέχρι της αρχές του 2000. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Shane Black επαναφέρει με την τελευταία του ταινία αυτό το σχετικά "νεκρό" είδος κάνοντας το να μοιάζει όχι μόνο φρέσκο και πρωτότυπο αλλά και πολύ διασκεδαστικό.

Zootopia

Αν και για κάποιους από μας οι ταινίες της Disney δεν έχασαν ποτέ την αξία τους, φαινεται πως τα τελευταία χρόνια τα animation της ξαναμπαίνουν δυναμικά στις καρδιές του κοινού. Μετά τα πολύ πετυχημένα "Wreck-it Ralph", "Frozen" και "Big Hero 6" σειρά έχει το "Zootopia". Ένα φιλμ-μεταφορά της σύγχρονης κοινωνίας μας μέσα από μια απίστευτα αστεία αστυνομική υπόθεση η οποία διαδραματίζεται σε μια πόλη που κατοικείται από θηλαστικά όλων των ειδών.

The Witch

Όντας μεγάλος φαν του είδους παρακολουθώ από κοντά την εξέλιξη στις ταινίες τρόμου και παρατηρώ πως τα τελευταία χρόνια ο ψυχολογικός τρόμος και γενικότερα οι ταινίες τρόμου έχουν πάρει τα πάνω τους. Ο λόγος είναι γιατί ταινίες όπως το "The Babadook" και το "It Follows" αποτελούν δείγματα καλογραμμένων ιστοριών και ποιοτικού κινηματογράφου. Ταινίες που σκοπό έχουν να σημαδέψουν την σημερινή εποχή και να τις θυμόμαστε για καιρό. Σε αυτήν την λίστα λοιπόν μπορούμε πλέον να προσθέσουμε και την συγκεκριμένη ταινία. Το "The Witch" είναι ένα φολκλορικό παραμύθι τρόμου εμπνευσμένο από μύθους και ιστορίες της Νέας Αγγλίας του 17ου αιώνα.

The Family Fang

Βασισμένο στην ομότιτλη νουβέλα, το "The Family Fang" αποτελεί την δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του ηθοποιού Jason Bateman. Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός οικογενειακού δράματος και το κάνει προσθέτοντας μικρές δόσεις μαύρης κωμωδίας στο ενδιάμεσο. Ο βασικός σκελετός του φιλμ έχει να κάνει με τα τραύματα που οι γονείς αφήνουν άθελα στα παιδιά τους και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ίδια τα παιδιά όταν προσπαθούν να αφήσουν πίσω τα λάθη των γονιών τους. Ένα βαρύ θέμα που όμως είναι δοσμένο με αρκετά ελαφρύ τρόπο.

Hush

Το "Hush" του σκηνοθέτη Mike Flanagan, είναι ένα θρίλερ παλιάς σχολής που μοιάζει να δουλεύει με τους δικούς του όρους. Είναι από εκείνα τα θρίλερ που παρ' όλη την μικρή διάρκεια του (μόλις 80 λεπτά) είναι τόσο ολοκληρωμένο που ο θεατής στο τέλος νιώθει πως παρακολουθούσε για ένα 2ωρο. Θα μπορούσε εύκολα να είναι μια μικρού μήκους ταινία ή ένα κομμάτι ενός ανθολογίου με ταινίες τρόμου. Όπως και να χει, μέσα από "μια από τα ίδια" ιστορία, το "Hush" φαίνεται πως κρύβει μερικές εκπλήξεις για τους φαν του είδους.

Midnight Special

Έχοντας σαν μοναδικό στοιχείο το όνομα του σκηνοθέτη Jeff Nichols, γνώριζα από την αρχή πως το "Midnight Special" δεν θα είναι μια ταινία που θα περάσει απαρατήρητη. Μετά τα πολύ καλά "Take Shelter" και "Mud" τα οποία αποτέλεσαν μεγάλες εκπλήξεις το 2011 και 2013 αντίστοιχα, αυτήν την φορά ο χώρος της επιστημονικής φαντασίας έχει την τιμητική του. Με μια εκτέλεση που θυμίζει τις πρώτες δουλειές του John Carpenter, του Stephen Spielberg και σίγουρα τις ιστορίες του Stephen King, το "Midnight Special" υπόσχεται πως δεν είναι μια ταινία που θα ξεχάσει κανείς εύκολα.

Nina Forever

Συνήθως οι ταινίες που συνδυάζουν δυο τόσο διαφορετικά είδη μεταξύ τους έχουν μικρές πιθανότητες να πετύχουν και να αναγνωριστούν απ' το κοινό. Το "Nina Forever" είναι μια ρομαντική ιστορία τρόμου που πηγαίνει ενάντια σε αυτόν τον κανόνα. Και επειδή η ταινία αναφέρεται σε όλους τους λάτρεις του τρόμου που όμως κρύβουν και έναν αθεράπευτο ρομαντισμό μέσα τους, υπάρχει μεγάλη δόση διεστραμμένης ευχαρίστησης στο "Nina Forever".

Hardcore Henry

Πριν τρία χρόνια, ο μέχρι τότε άγνωστος Ilya Naishuller ανέβασε ένα βίντεο στο Youtube με τίτλο "Bad Motherfucker". Το βίντεο ήταν γυρισμένο από τον ίδιο και χρησιμοποιήθηκε ως βίντεο κλιπ για το πανκ ροκ συγκρότημα στο οποίο έπαιζε. Η πρωτοτυπία πίσω από αυτό ήταν πως η 5λεπτη ιστορία ήταν γυρισμένη μέσα από τα μάτια του πρωταγωνιστή με τρόπο που ο θεατής βίωνε την όλη δράση σαν να τη ζούσε και ο ίδιος. Μετά την τρελή επιτυχία στο Youtube (Όπου έχει παιχτεί πάνω από 30εκ. φορές μέχρι σήμερα) και τις απαιτήσεις των φαν για περισσότερο υλικό σαν και αυτό, ο Ilya Naishuller απέκτησε τα απαιτούμενα χρήματα μέσω της καμπάνιας του στο Indiegogo.com και γέννησε μια μεγάλου μήκους ταινία δράσης γυρισμένη με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Το "Hardcore Henry".