Pages

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

The Hateful Eight

Αν είστε και εσείς ένας από τους θαυμαστές των ταινιών του Quentin Tarantino και δεν έχετε δει ακόμα το "The Hateful Eight", η συμβουλή μου είναι να σταματήσετε ότι κάνετε και να τρέξτε όσο πιο γρήγορα γίνεται στον πλησιέστερο κινηματογράφο. Η όγδοη ταινία του δημιουργού φτιάχτηκε σαν ένα πλούσιο θεατρικό κομμάτι που σκοπό έχει να προσφέρει ένταση, διασκέδαση και μια σειρά από καλοδουλεμένους χαρακτήρες που θα σας κρατήσουν κολλημένους στην οθόνη για όση ώρα χρειαστεί...

 


Η ιστορία του "The Hateful Eight", ξεκινάει με τον John Ruth (Kurt Russel). Έναν κυνηγό επικηρυγμένων που οδηγεί την καταζητούμενη-αιχμάλωτη του Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) στην πόλη του Red Rock για την παραδώσει στις αρχές και να εισπράξει την αμοιβή του. Η ποινή φυσικά για την καταζητούμενη είναι η κρεμάλα. Και ενώ θα προτιμούσε να ταξιδέψει μόνος του, ένας δυνατός παγετώνας θα τον αναγκάσει να μαλακώσει λίγο και να πάρει μαζί του δύο ταξιδιώτες που θα ζητήσουν την βοήθεια του. Τον Major Marquis Warren (Samuel L. Jackson), και τον καινούργιο σερίφη της πόλης του Red Rock, Chris Mannix (Walton Goggins).
Στον δρόμο για την πόλη, οι τέσσερις τους αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν για καταφύγιο ένα υφασματοπωλείο για μία-δύο μέρες και μέχρι να μαλακώσει κάπως ο καιρός. Με την άφιξη τους στο καταφύγιο όμως, θα ανακαλύψουν πως την ίδια ιδέα με αυτούς είχαν και τέσσερις ακόμα ταξιδιώτες (Tim Roth, Michael Madsen, Bruce Dern και Damian Bichir), οι οποίοι παρόλο που δεν πείθουν με τα λογία τους τον John Ruth και τους υπολοίπους συνταξιδιώτες του θα πρέπει να τους εμπιστευτούν μέχρι να τους επιτρέψει ο καιρός να συνεχίσουν το ταξίδι τους.


Πρακτικά η ταινία χωρίζεται σε δυο κομμάτια.
Το πρώτο και μεγαλύτερο κομμάτι εστιάζει στους οκτώ χαρακτήρες τις ιστορίας, το παρελθόν τους και δυναμώνει όλο και περισσότερο το μυστήριο σε μια - ποιος τελικά θα σκοτώσει ποιον και ποιος κρύβεται πίσω απ'όλα υπόθεση.

Οι κοφτεροί διάλογοι, η ένταση και η ατμοσφαίρα που χτίζεται σε αυτό το κομμάτι είναι εκπληκτική. Με κάθε ανταλλαγή λέξεων μεταξύ των πρωταγωνιστών περιμένεις να βγούνε τα όπλα και να αρχίσει το μακελειό. Τα πάντα κρέμονται από μια αόρατη κλωστή που απλά δεν γνωρίζεις πότε θα σπάσει. Το να γράψω πόσο υπέροχος είναι ο κάθε ηθοποιός ξεχωριστά είναι περιττό. Όλοι τους είναι τόσο ταιριαστοί και απολαυστικοί που μου είναι δύσκολο να ξεχωρίσω κάποιον αγαπημένο όσο και αν προσπάθησα. Η εκφοβιστική αγριάδα του Kurt Russel, η εξυπνάδα του Samuel L. Jackson, η πονηριά πίσω από τους εκλεπτυσμένους τρόπους του Tim Roth και το μεγαλύτερο "αντράκι" από τους περισσότερους βασικούς χαρακτήρες, η Jennifer Jason Leigh. Φυσικά η λίστα των θαυμάσιων ηθοποιών συνεχίζει για πολύ ακόμα...


Και ενώ δεν θα είχα κανένα πρόβλημα εάν η ταινία τελείωνε απότομα στο πρώτο κομμάτι, μιας και αποτελεί από μόνο του μια πολύ όμορφη εμπειρία, έρχεται η στιγμή που το δεύτερο κομμάτι ξεκινάει απότομα και έρχεται να δώσει έναν άλλο τόνο σε αυτό που βλέπαμε ως τώρα. Είναι η στιγμή που η φούσκα που έχει δημιουργηθεί μέχρι τώρα στην ιστορία θα σκάσει και τα όπλα θα μιλήσουν αντί για τους χαρακτήρες. Το χάος, το αίμα και η αναρχία σε συνδυασμό με τους γνωστούς πλέον διαλόγους του Quentin Tarantino θα δώσουν και το ταιριαστό φινάλε σε περίπου 3 ώρες που προσωπικά δεν κατάλαβα πότε περάσαν.  

Τα πολύ όμορφα σκηνικά και το υπέροχο χάος, έρχεται και ντύνει φυσικά και η απίστευτη μουσική επένδυση του γνωστού συνθέτη Ennio Morricone και σιγουρεύει πως η ταινία θα κρατήσει την αίσθηση ενός αργού γουέστερν της παλιάς σχολής και θα σου μείνει αξέχαστη.

Σε μια λίστα με 8 πλέον κορυφαίες ταινίες είναι λίγο δύσκολο να πω πως αυτή αποτελεί και την καλύτερη απ' όλες. Μπορώ όμως με σιγουριά να πω πως ειναι εξίσου διασκεδαστική, καλογραμμένη και άρτια εκτελεσμένη με όλες τις υπόλοιπες. Ίσως περισσότερο πιστή στο θέμα από οποιαδήποτε άλλη ταινία του Quentin Tarantino, το "The Hateful Eight" αξίζει το κάθε ένα από τα 167 λεπτά που διαρκεί.





Βαθμολογία : 9/10
Σκηνοθεσία : Quentin Tarantino
Παίζουν : Samuel L. Jackson, Kurt Russell, Jennifer Jason Leigh, Tim Roth, Bruce Dern

1 σχόλιο: